امروزه با پيشرفت فنآوري، سهولت نسبي در حفاري و ساخت سازههاي زيرزميني، محدوديتهاي فضاهاي سطحي براي اجراي طرحهاي عمراني و نيز به واسطه مسائل سياسي و امنيتي، توجه بسياري از کشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه به احداث سازههاي زيررميني براي کاربريهاي عمراني، نظامي و معدني معطوف شده است.
راهها و بزرگراههاي زيرزميني، انواع تونلها، شبکه متروي شهري، نيروگاهها و ساير مغارهاي زيرزميني براي دفن زبالههاي هستهاي و يا به عنوان مخازن نفت، معادن، پناهگاهها و انبارها، تعدادي از سازههايي هستند که در کشورهاي مختلف به سرعت در حال ساخت و اجرا ميباشند.
با توجه به توسعه روز افزون سازههاي زيرزميني و هزينههاي فراواني که براي ساخت هر يک از اين سازهها صرف ميگردد و نيز اهميت آنها در شبکه حمل و نقل بينشهري و داخل شهري و خطري که در صورت آسيب ديدگي آنها متوجه جان مردم ميشود، لازم است که پايداري آنها در برابر خطرات ناشي از زلزله مورد مطالعه قرارگيرد.
در اين گزارش پس از نگرشي اجمالي به تاريخ صنعت سازههاي زير زميني و آسيبهاي گذشته اين سازهها در زلزله، به بررسي تعاريف مربوط به تونلها و نيز مشخصات کلي امواج زلزله و نحوه تاثير آنها بر تونلها ميپردازيم و برآورد خطر پذيري اين گونه سازهها را بيان مينماييم.
بخش دوم اين گزارش، به تونلها و ايستگاههاي زيرزميني مترو اختصاص دارد که پس از بيان تفاوت عملکردي اينگونه تونلها نسبت به ساير تونلها، به مطالعه موردي تونل متروي دايکايي که در زلزله کوبه دچار آسيب شده بود و نيز بررسي خطرپذيري تونل متروي شهر قاهره خواهيم پرداخت. سپس معيارهاي طراحي لرزهاي تونلها بيان ميگردد. |
